تبلیغات
کشکول سید ،علامرودشت - غدیر خم

اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم

غدیر خم

نویسنده :سید
تاریخ:پنجشنبه 9 آبان 1392-06:38 ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم 
 
در این مطلب سعی شده است که به بررسی ایه ابلاغ طبق کتب شیعه و اهل سنت بپردازیم :

تحلیلی درباره ایه 55 مایده  : 

قبل از ورود در بحث، مناسب است به نکاتی چند درباره آیه «تبلیغ» اشاره شود:

 >ظهور فعل در ماضی

>بیان اهمیت شرط

>نوع خوف پیامبر

>مقصود از الناس

>معنای عصمت

 

ظهور فعل در ماضی

ظهور جمله (ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ) در ماضی و گذشته حقیقی است نه مضارع و آینده به دو دلیل:




الف) صیغه ماضی برای معنای گذشته وضع شده و درصورتی که قرینه‏ای در آن برای حمل بر مضارع نباشد، حمل بر همان معنای موضوع له حقیقی که ماضی است می‏شود.

ب) آیه مورد بحث در آخرین ماه‏های نبوّت پیامبر اکرم‏صلی الله علیه وآله نازل شده است، و اگر فعل را حمل بر مضارع و آینده کنیم معنای آیه این می‏شود: «و اگر آنچه را که بعداً بر تو نازل می‏کنیم در ماه‏های باقیمانده از نبوّتت ابلاغ نکنی، هرگز رسالتت را به پایان نرسانده‏ای.» معنایی که در هیچ روایتی به آن اشاره نشده و از هیچ عالم شیعی و سنّی نیز نرسیده است. در این صورت آیه بر این دلالت می‏کند که خداوند بر پیامبرش مطالبی را نازل کرده که ابلاغش بر او سنگین و دشوار بوده است. و از طرفی نیز پیامبرصلی الله علیه وآله مأمور به تبلیغ آن است. حضرت‏صلی الله علیه وآله در فکر دشواری چگونگی تبلیغ آن است که آیه فوق نازل می‏شود تا به او گوشزد کند که هیچ فکر و ناراحتی به خود راه ندهد که مردم در مقابل ابلاغ آنچه موضعی خواهند داشت...

 


 بیان اهمیت شرط

جمله شرطیه در آیه (وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ) در مقام تهدید آمده است وحقیقت آن، بیان اهمیّت حکم است، به این معنا که اگر این حکم به مردم نرسد و حقّ آن مراعات نشود گویا حقّ هیچ جزئی از اجزای دین مراعات نشده است. نتیجه این که: جمله شرطیه در صدد بیان اهمیّت شرط در ترتّب جزاء مهمتر است، و لذا نمی‏توان این نوع جمله شرطیه را همانند جملات شرطیه دیگر دانست که در مکالمات رایج است؛ زیرا غالب جملات شرطیه در مواردی به کار برده می‏شود که انسان به تحقق جزاء جاهل است چون از تحقق شرط آگاهی ندارد، ولی این احتمال در حقّ پیامبرصلی الله علیه وآله جاری نمی‏شود. [1] .

[1] المیزان، ج 6، ص 49.

 


نوع خوف پیامبر

از آنجا که پیامبر اکرم‏صلی الله علیه وآله شجاع بوده و در راه پیشبرد اهداف اسلام از هیچ فداکاری‏ای دریغ نمی‏کرده است، لذا خوفی‏که از آیه استفاده می‏شود که پیامبرصلی الله علیه وآله در ابلاغ آن داشته، مربوط به خودش نبوده، بلکه خوف حضرت بر اسلام و رسالتش بوده است.

 


 مقصود از الناس

گرچه افرادی امثال فخر رازی در صددند که «الناس» در آیه را به کفار برگردانند به قرینه ذیل آیه که می‏فرماید: (إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ)، ولی این معنا خلاف ظاهر کلمه «الناس» است؛ زیرا «ناس» اعمّ از کافر و مؤمن است و وجهی برای حصر آن در کفار نیست. و لذا باید «کافران» در آیه را به مرتبه‏ای از کفر معنا کرد که شامل منافقان زمان حضرت رسول اکرم‏صلی الله علیه وآله که از آن‏ها خوف داشته نیز بشود.


معنای عصمت

مطابق بیانات گذشته، مقصود از مصونیّت الهی که به پیامبرش وعده داده شده، نوع عصمتی است که با خوف رسول خداصلی الله علیه وآله تناسب داشته است، که همان عصمت از طعن در نبوّت و اتهام حضرت‏صلی الله علیه وآله به اموری است که با مقام نبوّت او سازگاری ندارد.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




Admin Logo
themebox Logo