تبلیغات
کشکول سید ،علامرودشت - شهادت حضرت معصومه علیها السلام

اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم

شهادت حضرت معصومه علیها السلام

نویسنده :سید
تاریخ:دوشنبه 23 اسفند 1389-10:45 ب.ظ

  دهم ماه ربیع الثانی سالروز رحلت حضرت فاطمه معصومه (س) می‌باشد. حضرت معصومه یكسال پس از ورود برادرش حضرت امام رضا(ع) به ایران به همراه عده‌ای از برادران و خواهران و عده دیگری از خویشان به منظور دیدار امام رضا (ع) وارد ایران شدند.[1] جعفر مرتضی عاملی می‌نویسد:
چاپخانه خراسان، ج8، ص 257.
  «حضرت معصومه در رأس یك قافله 22 نفری متشكل از علویان و برادران امام رضا (ع) برای دیدار با آن امام همام رهسپار ایران گردید»[2]
 
  البته برخی از پژوهشگران تعداد افراد این كاروان را حدود 400 نفر نوشته‌اند و قائلند 23 نفر از آنان در ساوه كشته شدند.[3] پس از آنكه حضرت معصومه و همراهیان ایشان به ساوه رسیدند، مأموران حكومتی با آن‌ها درگیر شدند و بسیاری از افراد این قافله را به شهادت رساندند. در همین زمان حضرت معصومه بیمار شد. از خادمش پرسید: از اینجا تا قم چقدر فاصله است؟ خادم عرض كرد: 10 فرسخ. حضرت فرمود: مرا از اینجا به قم منتقل كن[4]. در همین زمان موسی بن خررج که از بزرگان آل سعد و از شیعیان قم بود به خدمت حضرت معصومه مشرف شد و زمام ناقه او را گرفت و به سرای خویش فرود آورد.[5]
 
علّت بیماری:
  برخی از محققان معتقدند که حضرت معصومه (س) در ساوه مسموم شد و سپس با حالت بیماری وارد قم شد. و پس از مدت كوتاهی به شهادت رسید.[6] محمدی اشتهاردی می‌نویسد:
 
«مطابق نقل بعضی مسموم نمودن حضرت توسط زنی در ساوه انجام شد».[7]
 
  عده‌ای نیز قائلند:
 «وقتی حضرت معصومه بدن‌های پاره پاره برادران و برادر زادگان خویش را كه 23 نفر بودند را دید، به شدت غمگین گشت و در اثر آن بیمار شد».
 
  پس از ورود حضرت معصومه (س) به قم در روز 23 ماه ربیع الاول،[8] آن حضرت 17[9] یا 19[10] روز ساكن منزل موسی بن خررج بود. و در این مدت با حالت بیماری مشغول عبادت و راز و نیاز با خداوند بود.
 
زمان رحلت:
  قول مشهور این است كه حضرت معصومه پس از آنكه در 23 ماه  ­ربیع­الاول وارد قم شدند، 17 روز بیشتر زنده نبودند. بنابراین رحلت آن حضرت باید دهم ماه ربیع الثانی صورت گرفته باشد. علی اکبر مهدی­پور می‌نویسند:
 
«روز رحلت حضرت معصومه دهم ماه ربیع الثانی سال 201 هجری بوده است».[11]
 
  برخی از محققان نیز دوازدهم ربیع الثانی[12] را به عنوان روز رحلت ذكر كرده‌اند. محمدی اشتهاردی می‌نویسد:
 
 «همانگونه كه برخی از بزرگان گفته‌اند، انصاف این است كه برای جمع كردن بین قول اول و دوم، برای بزرگداشت مقام آن بانوی بزرگوار سه روز 10، 11، و 12 ماه ربیع الثانی را به عنوان سوگواری معصومیه، مراسم برگزار شود».[13]
 
  پس از رحلت حضرت معصومه (س) زنان آل سعد بی‌بی فاطمه معصومه را غسل دادند و كفن كردند.[14] سپس جسم مطهر آن حضرت به باغ موسی بن خررج (محل فعلی حرم مطهر ایشان) برده شد. در آن هنگام میان اشعریان (آل سعد) بر سر اینكه چه كسی شایستگی دفن آن بدن مقدس را دارد اختلاف روی دارد... ناگهان دو سوار نقابدار از طرف رودخانه قم به پیش آمدند و وقتی نزدیك بدن مطهر رسیدند از اسب پیاده شدند. نخست بر ان نماز گزاردند و سپس وارد سردابی كه برای تدفین وی مهیا شده بود، شدند و به كمك یكدیگر او را به خاك سپردند. و بدون اینكه با كسی سخن بگویند آن محل را ترك كردند. كسی نفهمید آنان چه كسانی بودند.[15] 
  برخی از محققان احتمال داده‌اند كه این دو سوار امام رضا (ع) و امام جواد(ع) بوده‌اند.[16] 
  با توجه به اینكه ولادت حضرت معصومه اول ذی القعده سال 173[17] هجری می‌باشد. و با توجه به زمان رحلت آن حضرت یعنی سال 201 هجری، بنابراین سن مبارك آن حضرت هنگام وفات 28 سال بوده است.


[1]- قمی، حسن بن محمد بن حسن؛ تاریخ قم، ترجمه حسن بن علی بن حسن عبدالملك قمی، تهران، طوس، 1361، ص 213.
[2]- عاملی، جعفرمرتضی؛ الحیاة السیاسه للامام الرضا، بی‌جا، دارالتبلیغ الاسلامی، 1398، ص 428.
[3]- محمدی اشتهاردی، محمد، حضرت معصومه فاطمه دوم، قم، علامه 1375، چاپ اول، ص 118.
[4]- قمی، حسن بن محمد؛ پیشین، ص 213.
[5]- همان.
[6]- عاملی، جعفرمرتضی؛ پیشین، ص 428.
[7]- محمدی اشتهاردی، پیشین، ص 123 به نقل از وسیله المعصومین، ص 68.
[8]- همان، ص 119.
[9]- قمی، حسن بن محمد بن حسین؛ پیشین، ص 213.
[10]- مجلسی، محدباقر؛ بحارالانوار، تهران، مكتب الاسلامیه، بی‌تا، ج60، ص 219.
[11]- مهدی پور، علی اكبر؛ كریمه اهل بیت، قم، حاذق، بی‌تا، ص 109.
[12]- منصوری، مهدی؛ حیات الست، قم، صحفی، 1339، ص 8.
[13]- محمدی اشتهاردی، محمد؛ پیشین، ص 115-114.
[14]- فیض، عباس؛ گنجینه آثار قم، مهر، 1349، ج1، ص 390.
[15]- قمی، حسن بن محمد، پیشین، ص 214-213 با اندكی تفاوت.
[16]- جمعی از نویسندگان، مجموعه مقالات، قم، زائر، 1384، ص 118 به نقل از گنجینه دانشمندان، ج1، ص 15-14.
[17]- نمازی، شیخ علی؛ مستدرك سفینة البحار، مشهد، چاپخانه خراسان، ج8، ص 257.
 
منبع: سایت پژوهشکاه باقر العلوم (ع)



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




Admin Logo
themebox Logo